Hann gekk alltaf um í ódýrum sandölum og eyddi mörgum stundum á verkstæðinu með pabba sínum.
Hann elskaði að vera úti á vatni með vinum sínum að veiða.
Hann hlustaði alltaf vel á hina eldri og vitrari þegar þau sögðu sögur og skrýtlur.
Hann reifst aldrei við mömmu sína, þrátt fyrir að hún var stundum ósangjörn við hann.

Hann var bara alinn svona upp.

Hann þurfti að klára öll húsverkin sín áður en hann fékk að fara út að leika sér.
Þau fóru alltaf í kirkjuna og þar lærði hann að biðja.

Hann var bara alinn svona upp.

Þegar hann varð eldri lét hann hárið sitt vaxa, alveg niður að öxlum.
Þegar hann fór í borgina byrjaði hann að eyða tíma sínum með utangarðsmönnum.
Einhverjir kusu að tala um hann sem varndræðagemling og enn aðrir kusu að titla hann afbrotamann.
En það skipti engu máli hvernig aðrir töluðu um hann. Hann talaði aldrei niður til annarra.

Því hann var bara alinn svona upp.

Þegar fólk byrjaði að slúðra þá gekk hann í burt.
Hann elskaði alltaf náungann, alveg sama hvað náunginn sagði eða gerði.

Hann var bara alinn svona upp.

Á krossi, á hæð var þessi síðhærði strákur drepinn.
Allar syndir mínar voru þurkaðar burt þegar hann gekk í burtu frá gröfinni.

Þannig var hann bara alinn upp.

Ég mun aldrei geta mælt hve stór fórn hans var.
Hann vissi að hann þyrfti að deyja til að borga fyrir mínar syndir.

En þannig var hann bara alinn upp.

Til að færa steininn frá gröfinni, þurfti hendur Guðs.

En þannig var hann bara alinn upp.



Jesús var bara manneskja sem var ungur strákur. Hann hló, hann grét, honum fannst sumt skemmtilegt, annað ekki eins skemmtilegt, hann varð hræddur og einmanna, hann hafði tilfiningar. Það sem gerði hann frábrugðinn okkur hinum er að hann var sonur Guðs. Guð tók þátt í uppeldi þessa drengs og gerði hann að kraftaverki.

Hann var bara alinn svona upp.

Flugeldasölurnar eru mikið í umræðunni og einkareknarflugeldasölur hafa verið nefndar sem dæmi um neikvæða flugeldasölu. Margir segja að björgunarsveitirnar eigi að vera með einu flugeldasölurnar en hér er mín skoðun á þessum markaði.

Ég er á móti einokun og finnst því að björgunarsveitirnar eigi ekki að vera einu flugeldasölurnar. Ég er hins vegar ekki hlyntur einkareknum flugeldasölum og versla sjálfur aðeins við flugeldasölur sem styrkja gott málefni.

Síðastliðin þrjú ár hef ég tekið þátt í flugeldasölu KFUM og KFUK á Íslandi. KFUM og KFUK finnst mér vera með mikilvægt starf og flugeldasalan þar er mjög lítil og er því að taka mjög, mjög lítinn bita af þeirri stóru köku sem flugeldasalan á Íslandi er.

Nú í ár er flugeldasalan hjá KFUM og KFUK til styrktar rokkóperunni !HERO sem verður sett upp í mars. Þar stíga á svið um 50 mjög efnilegir listamenn og sýna snilli sína í söng, dansi og leik. Allir þeir sem taka þátt í flutningi sýningarinnar eru sjálfboðaliðar og launakostnaður er því nær enginn. Flugeldasalan er mikilvægur þáttur til þess að hægt sé að setja þessa sýningu upp.

Að segja að björgunarsveitirnar eigi að fá að eiga flugeldasöluna er eins og að segja að íþróttafélögin séu einu aðilarnir sem mega selja klósettpappír. Sem sagt, hálf kjánalegt. Hins vegar vil ég fá einkareknar flugeldasölur af markaðnum og styð að björgunarsveitirnar séu með ráðandi hlutfall á flugeldamarkaðnum.

Drykkja ungmenna = Ég hef áhyggjur af þessu.

KFUM og KFUK hefur tekið þátt í Forvarnarvikunni og ég er stoltur af því. Mjög leiðinlegt að í akkúrat sömu viku heyrði ég fréttir af töluverðri áfengisneyslu ungmenna á balli á vegum Kvennaskólans.

Af hverju er ég á móti unglingadrykkju?

Svarið er einfallt. Því lengur sem unglingar sniðganga áfengi, því ólíklegra er að þeir ánetjist fíkniefnum. Til viðbótar við það þá má benda á að þeir sem byrja að drekka fyrir tvítugt eiga oftar í vandamálum sem tengjast félagslegri færni og hegðun ásamt því að líkur á þunglyndi eru mun meiri hjá þessum hópi. Alvarlegast finnst mér þó mögulegur skaði á heilanum.

Því yngri sem unglingar eru þegar þeir byrja að neyta áfengis og því meira magn sem þeir drekka, því verri áhrif hefur áfengisneyslan á heila þeirra. Mestu skemmdirnar verða vegna mikillar áfengisneyslu á stuttum tíma, t.d. þegar farið er á fyllerí.

Afleiðingar unglingadrykkju geta verið hræðilegar. Því segi ég nei við unglingadrykkju og ætla að gera allt í mínu valdi til að koma í veg fyrir að hún geri vart við sig í mínu nánasta umhverfi.

Heimild er fengin hér

Í fyrsta skiptið í langan tíma hef ég virkilega áhuga á að fara til Bandaríkjanna. Það er ótrúlega gaman að sjá Barack Obama kosinn forseta þessarar mögnuðu þjóðar. Fyrir átta árum sigraði Georg W. Bush Al Gore í forsetakosningum. Þá var ég aðeins 13 ára gamall en ég var ótrúlega svektur að sjá þennan mann verða forseta. Á þessum átta árum sem Bush hefur verið forseti hefur honum tekist að setja sig á spjöld sögunnar sem forseta hinna glötuðu tækifæra. Eftir 11. september reyndist stuðningur við ríkisstjórn Bandaríkjanna aldrei meiri, ef ég man rétt þá var hann yfir 80% hjá Bandarísku þjóðinni. Allur heimurinn hafði samhúð með Bandaríkjunum og allir höfðu áhuga á því að hjálpa þjóðinni í stríðinu gegn hryðjuverkum. Þessari miklu einingu sem ríkti tókst Bush og hans fylgdarliði að brjóta í milljón hluta með algjörum yfirgangi og frekju. Efnahagsmál Bandaríkjanna eru í rusli, ég heyri fréttir frá New Orleans að uppbyggingin þar gangi hægt, utanríkismálin eru hræðileg og ekki ennþá sér fyrir enda á stríðinu í Írak. Mér finnst kjör Bush vera lýsandi dæmi fyrir algjört dómgreindarleysi Bandarísku þjóðarinnar en batnandi fólki er best að lifa.

Ég verð að viðurkenna að mínar vonir til Barack Obama eru miklar. Obama sigraði kosningarnar með atkvæðum frá fólki sem kallaðir eru minnihlutahópar. Svertingjar, konur, innflytjendur og ungt fólk var það sem tryggði honum sigurinn. Valdatíð hvíta millistéttamannsins í Bandaríkjunum er lokið og nú tekur við ungur upprennandi forseti sem ég hef trú á að muni bæta heiminn til muna. Ef hann er maður orða sinna þá lýst mér vel á kauða.

Mig langaði bara til að þakka ykkur öllum sem gáfuð hluta í gjafabréfinu frá Icelandair í stúdentsgjöf til mín kærlega fyrir. Ég og Anna Elísa vorum að koma heim úr æðislegri Frakklandsferð. Læt eina mynd fylgja hér en myndavélin skipaði stórann sess í ferðinni :)

Svona líður mér núna.



Það er ekki vaninn hjá mér að setja mínar persónulegu tilfinningar inn í blogg en núna finnst mér rétti tíminn til að gera það.

Ég hef allt of mikið að gera og viðurkenni það alveg. Ég næ ekki að gera allt sem ég er að gera nægilega vel og í ofanálag þá hef ég skelfilega miklar áhyggjur af því. Ég hef of marga yfirmenn sem allir ætlast til þess að ég standi mig 100%. Ég aftur á móti hef ekki nægan tíma né þol til að standast undir þeim væntingum sem til mín eru gerðar. Fætur mínir eru byrjaðir að kikna undan álagi og ég er hræddur um að með þessu áframhaldi munu þeir brotna.

Svarið við þessu er ekki auðvellt en það er augljóst að ég verð að hætta í einhverju en þá er ég að bregðast einhverjum öðrum, og sjálfum mér.

Skólinn
Vinnan
!Hero
Stjórn KSF
Digraneskirkja
Boot camp

Já sææææll, hvað þetta er gamallt. Það var gaman í Kvennó.

Lag: Whenever God shines his light on me.
Flytjendur: Arnór og Himmi
Tilefni: Rymja árið 2006
Staður: Borgarleikhúsið



Svona var maður nú mikið beibí

Endilega skiljið eftir spor, mig langar að vita hve margir eru að koma hingað og lesa.

Það hefur ýmislegt gerst í lífi mínu síðan síðast. Haustið er komið og skapið er eftir því, það er rigning og rok alla daga en ég hef samt nóg að gera. Ég er búinn að taka að mér starf hjá KFUM og K sem kjölfestustarfsmaður sem felur í sér að ég er að sjá um fjórar deildir sem KFUM og K og þjóðkirkjan standa að saman ásamt því að ég sinni öðrum verkefnum á vegum KFUM og K. Það er ágætt að vinna þarna. Ég ákvað að halda áfram í skólanum og held að ég sé bara að standa mig vel þar, vonandi allavega. Ég er allavega með rétta dagsetningu á öllum verkefnum og mér finnst ég ekki vera að dragast aftur úr. Stjórn KSF tekur auðvitað sinn tíma en nú er einmitt kynningarátak í KSF og því hvet ég alla til að kíkja á kynningarfund KSF á laugardaginn. Nánari upplýsingar um KSF má finna hér.

Ég er í undirbúningsnefnd fyrir rokkóperuna !Hero. Ég verð að viðurkenna að það er sennilega það verkefni sem ég er spenntastur fyrir þetta árið (fyrir utan að rækta samband mitt við Önnu Elísu) en þar hef ég hlutverk sem tæknistjóri. Upplýsingar um það má finna á www.myspace.com/heroiceland. Svo er líka búið að búa til grúppu um !Hero á facebook, endilega skoðið það.

Ekki má gleyma hinu víðfræga æskulýðsstarfi MEME en þar starfa ég sem leiðtogi, það er algjör snilld að vinna þar og ég vonast eftir því að geta tekið meira að mér þar næsta vetur.

Lífið er fullt af óvæntum ánægjum og erfiðleikum. Viðskiptalíf heimsins er í rúst og krónan er hræðilega lág, ég finn svo sannarlega fyrir því, eins og væntanlega margir aðrir. Fullt af nýju fólki kemur inn í líf mitt dag hvern og um daginn hélt ég upp á afmælið mitt sem var mikil skemmtun. Þangað komu margir til að samgleðjast mér og Önnu Elísu og það var gaman að sjá hve mikla vinnu fólk lagði í gjafirnar ásamt því hve lengi það var til í að hanga með okkur. Síðasta fólkið fór út í kringum 2 um nóttina og ef ekki hefði verið fyrir áheyrnaprufur !Hero þá hefði ég endilega viljað hafa þau lengur, svo gaman var að hafa þau.

Hvað gerir maður samt þegar mannig líður eins og allir bestu vinir manns séu að fjarlægjast? Breytir maður sér til að nálgast þá? Vonar maður að þeir breytist til að þeir nálgist sig á ný eða lætur maður þá bara fjara út?

"Sometimes your closest friend is your greatest enemy."
- Jason Fong

Guð er góður, hann gefur mér yndislegt líf sem ég þakka aldrei nógu oft fyrir. Vonandi heldur hann áfram að blessa mig og hjálpa mér að horfa á björtu hliðar lífsins.

Já, ég er búinn að vera í Kaldárseli í viku og þetta er skemmtilegasta vika sem ég hef átt í sumar. Hvílík snilld, magnið af gullkornunum var ótrúlegt og ég á ekki tölu á hláturköstunum sem maður var að taka út um allt sel.. Annars fór ég að pæla í því að maður er oft snöggur að byrja að tala ef manni mislíkar eitthvað og þá snöggur að gagnrýna það. Stjórn Kaldársels fellur ekki alveg undir þetta, mig langar hér með að hrósa henni mikið fyrir frábært starf sem hún er að vinna. Það er frábært að sjá hvað stjórnarmeðlimir eru duglegir að heimsækja okkur hér í Kaldársel, spjalla við starfsmennina og gefa sér tíma til að kynnast þeim. Hlutir eru aldrei bilaðir lengur en einn dag eftir að athugasemd kemur og mannaráðningar hjá þeim hafa verið til fyrirmyndar nú 2 ár í röð. Kaldæingar geta verið stolltir af stjórninni sinni og vonandi heldur hún áfram að standa sig með þessari prýði.

Annars þá hafið þið væntanlega tekið eftir því að ég er búinn að læsa síðunni og það virðist eitthvað vera að bitna á kvittunum fólks. Mér þykir alltaf gaman að lesa kvittin hjá ykkur sem lesið hjá mér svo endilega skiljið eftir ykkur spor þegar þið kíkið hingað inn. Ekki vera hrædd við að láta lykilorðið ganga :)

Vá hvað sumarið er minn tími, mér líður svo ótrúlega vel yfir þennan æðislega, en allt of stutta tíma. Þetta sumar er búið að vera heilt yfir frábært. Ég fékk þau forréttindi að vinna í Vatnaskógi fyrstu 5 vikur sumarsins og var að koma heim núna rétt áðan og verð að viðurkenna að ég er með smá heimþrá til Vatnaskógar núna. Mig langaði eiginlega ekkert heim, ég átti eftir að prófa svo margt og gera svo margt. Annars hef ég lært helling í sumar þá sérstaklega frá strákunum sem hafa setið á borði hjá mér. Mig langar til að rifja sjálfur upp sumarið og leyfa ykkur að fá smá smörþef af því sem ég hef verið að gera í sumar.

Fyrsti flokkur sumarsins var gauraflokkur og ég verð að viðurkenn að ég var drullu stressaður fyrir flokkinn. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum og strákarnir á borðinu mínu bræddu mig alveg. Mér þótti alveg rosalega vænt um þá alla og ég lærði svo margt af þeim. Það var einn strákur á borðinu mínu sem var þeldökkur í útliti og ekkert merkilegt við það annað en að einn annar ákvað að vera bara rasisti í þessum flokki og var alltaf öskrandi “White power” og gekk svo um eins og Adolf Hitler. Þessi dökki hafði hellings þolinmæði fyrir þessu en góður vinur hans var alveg brjálaður yfir þessu. Málið leystist á nokkrum dögum og þeir skildu sem vinir. Þetta var að mínu mati mjög skemmtilegt vandamál að leysa því á tíma vissi ég ekkert hvað ég átti að gera en með góðri samvinnu við kollega minn á borðinu hann Ara þá náðum við að takast vel á við þetta vandamál og leysa það á góðan hátt. Þetta er í rauninni gauraflokkur í stuttu máli. Það komu upp óteljandi mörg vandamál sem í fyrstu litu út fyrir að vera óleysanleg en með mikilli lagni þá var hægt að leysa þau nær öll. Það var einn strákur í flokkum sem var svona uppáhalds, ég sé ennþá eftir því að hafa ekki tekið saman gullkornabók eftir hann. Eitt það besta sem mér finnst hann hafa sagt var þegar Haukur og hann voru að labba inn í matsal en skyndilega stoppar hann og verður ógeðslega fúll. “Haukur halt þú bara kjafti! Þú ert bara lygari! Jesús er ekkert á lífi, hann er löngu dauður!” Haukur náði nú að halda andliti og einn af mörgum hlutum sem voru æðislegir við þennan dreng var að hann var jafn fjótur niður og hann var upp. Því nægði bara að segja, nei nei vinur minn, komdu nú inn í matsal og þá kom bara “ok :)” Gauraflokkur kom mér sennilega mest á óvart að því leyti hann var skemmtilegur og hvað strákarnir voru allir yndislegir. Ég átti víst að vera með eitthvað sjúklega erfitt borð og ég viðurkenni alveg að ég fann fyrir því að þetta var áberandi erfitt borð enda 2 miklar kanónur á því en það var miklu auðveldara en ég hélt að eiga við þessa stráka, þeir eru allir æðislegir einstaklingar og ég hlakka mikið til að vinna aftur í gauraflokki.

Skiptidagur annars flokks var klárlega sá besti í sögu Vatnaskógar. Hvílík snilld, ég hef sjaldan skemmt mér eins vel. Við skulum láta nána lýsingu á honum liggja milli hluta en þetta er eitthvað sem þessi hópur verður að endurtaka með einhverju móti við fyrsta tækifæri enda skothelt lið þarna á ferðinni.

Annar flokkur var fyrsti venjulegi flokkur sumarsins og þar voru 9-11 ára strákar. Ég var mjög ánægður með borðið mitt og allir strákarnir fengu að njóta sín til síns ítrasta. Ég var innileikjaforingi og var það í fyrsta skiptið mitt í Vatnaskógi. Ég viðurkenni alveg að ég hefði mátt standa mig betur sem slíkur en reynsluleysið spilaði stórt hlutverk hjá mér sem og öðrum starfsmönnum flokksins. Það sem við hugguðum okkur aftur á móti við var að enginn var að skammast í neinum og þrátt fyrir að við gerðum öll mistök þá unnum við bara í kringum þau og allir gerðu sitt besta í þeirri von um að geta lært af mistökum sínum. Einn strákur á borðinu hjá mér upplifði sig pínulítið einan þar sem hann las nánast allan flokkinn og kláraði flestar bækur á eftir hæð íþróttahússins. Strax í upphafi flokksins tók ég eftir því og hvatti hann til að lesa í nýja testamenntinu. Hann tók mig á orðinu og í lok flokksins tókst honum að sigra biblíuspurningakeppnina nánast einn síns liðs og það kvöld var hann hetjan á borðinu. Hann upplifði sig sem mikinn sigurvegara þetta kvöld og fór stoltur og ánægður heim. Það gladdi mig einnig mjög mikið að sjá að tveir ungir drengir sem voru á borði hjá mér í fyrra settust aftur hjá mér á annað borð og tóku ekki annað í mál en að vera með mig sem foringja annað árið í röð. Ég tók þessu sem hrósi og var ánægður að sjá að strákunum hafði liðið vel á borði hjá mér, það vel að þeir vildu vera aftur hjá mér. Flokkurinn var skemmtilegur og kærkomið frí þann 17. Júní tók við.

Þriðji flokkur sumarsins þar sem 10-12 ára drengir komu til okkar tók næst við. Áhugasamari drengi hef ég ekki haft á mínum foringjaferli. Biblíulestrarnir hjá þeim voru æðislegir og ég hefði viljað hafa þá miklu lengur en tíminn gaf. Í lok flokksins hafði stór hluti borðisins lesið stóran part af markúsarguðspjalli og ég átti í erfiðleikum með að svæfa þá því þeir voru svo spenntir fyrir því að lesa í nýja testamenntinu sínu. Þeir unnu verðskuldað biblíuspurningakeppnina og voru ekki langt frá því að sigra hegðunarkeppnina. Æðislegir drengir sem voru þarna á ferðinni. Foringjaleikurinn var erfiður í þessum flokki þar sem þreytan fór að segja til sín hjá foringjum sumarsins. Nokkrir létu kappið verða sér ofurliði en undir lokin fannst mér allir skilja sáttir þar sem málin voru rædd. Ég átti gott spjall við forstöðumann flokksins um starfið og hvernig það hefði gengið framan af sumri. Hann tók vel í allar mínar athugsemdir og gaf meŕ auka orku til að takast á við næstu daga. Þessi flokkur stendur uppúr hjá mér vegna þess hve líflegir og skemmtilegir drengirnir voru. Ég hlakka mikið til ævintýraflokks á næsta ári og hlakka mikið til að fá fjörkálfa þriðja flokks 2008 á borð hjá mér eins og þeir lofuðu svo innilega í lok flokksins. Flokkurinn var einnig erfiðasti flokkur júnímánaðar því pirringur hjá starfsfólki var dálítill og margir orðnir þreyttir. Sumir fóru að taka athugasemdum illa og aðrir voru með stuttan sprengiþráð. Ég horfði til mín eftir flokkinn og tók alla þá hluti sem mér hefði mátt fara betur í mínu fari og gerði mitt besta til að bæta mig sem einstakling í kjölfar hans.

Ævintýraflokkur 2008 var áberandi skemmtilegur. Strákarnir eru 12-14 ára gamlir og bryddað er upp á ýmsum hlutum í flokknum. Hver meistarinn á fætur öðru settist við annað borð og ég er viss um að allavega einn, ef ekki fleiri, munu vera töluvert í kastljósinu eftir nokkur ár. Hvort sem það verði í flugmennsku, íþróttum eða einhverju öðru. Strákarnir tóku hverja keppnina á fætur annari og pökkuðu þeim saman. Í lok flokksins tóku þeir við verðlaunum fyrir frjálsar íþróttir, fótbolta og gífurlegt magn af einstaklingskeppnum. Í flokknum var miðnæturhermannaleikur, Víkingar komu í heimsókn og lífsgangan var erfið en skemmtileg. Veðrið var ekki nægilega gott og Kári var duglegur við að blása og hvæsa öllu um koll. Það tókst að skemma lítillega fyrir drengjunum en undir lokin tel ég að allir hafi skemmt sér vel. Það var yndislegt að taka við þessum drengjum í skóginn þar sem gelgjan var alveg að drepa þá marga. Í flokknum var síðan haldið veislukvöld starfsmanna þar sem foringjarnir tóku matreiðsluna að sér. Betty Crocker og Royal búðingar voru vinsælir en sigurvegari kvöldsins var klárlega Haukur Már sem bakaði hverja kökuna á fætur annari. Kókosbollukakan stóð þó uppúr hjá honum en það er greinilegt að unnusta hans hún Guðlaug hefur kennt honum eitt eða tvö handtök í elhúsinu því eins og margir vita þá er hún ekkert slor þegar kemur að elda- og bakaramennsku. Eplabakan og breska jólakakan stóðu fyrir sínu þar sem Salvar gerði sitt allra besta til að sína honum Hákoni ekki vanvirðingu fyrir frumraun sína í eplakökugerð. Á bakvið sat Arnar skellihlæjandi og spurði hvort það væri nokkuð lýsisbragð af kökunni. Haukur Árni kom sá og sigraði þar sem hann stjórnaði eldhúsinu glæsilega og án hans hefði kvöldið aldrei orðið jafn frábært.

Eftir ævintýraflokkinn fór fasta starfsfólkið í frí og ég þar með talinn. Ég var mjög feginn að fá að slaka smá á enda orðinn skelfilega þreyttur. Fríið mitt var þó töluvert styttra en hjá hinum því ég var mættur aftur hress og kátur á fimmtudagskvöldinu til að hjálpa til í 5. flokki sumarsins vegna mikillar manneklu. Ég var borðlaus útileikjaforingi en þrátt fyrir það var ég eiginlega aldrei með útileiki heldur oft í reddingum hingað og þangað, óttalegur alhliðaforingi með svona útileikjaþema. Ég viðurkenni alveg að ég nennti engan veginn að vera þarna fyrstu dagana en mér tókst að samþyggja staðinn og um helgina var ég orðinn mjög sáttur og glaður með að vera þarna. Loksins þegar ég var kominn í Vatnaskógargírinn á ný þá var mér hent upp í rútu og sendur heim. Fátt sem mig langar meira í núna en að stija í heita pottinum með Geirlaugi og Hákoni að spjalla um drengi flokksins. Annars var 5. flokkur lang sísti flokkurinn fyrir mig og ég tel ástæðuna vera að miklu leyti sú að ég tengdist engum strákum meira en öðrum vegna þess að ég var ekki með borð. Það var þó gaman að fylgjast með ungum foringjum taka sín fyrstu skref sem foringjar en greinilegt að langt var í land hjá þeim þegar kemur að reynslu. Svefninn tók yfirleitt alltaf of langan tíma og flokkurinn varð miklu erfiðari en hann í raun þurfti að vera. Foringjarnir lærðu þó helling af þessu og ég sá mikinn mun á vinnuaðferðum þeirra frá upphafi flokksins til loka hans. Allir voru tilbúnir til þess að taka gagnrýni til að bæta starfshætti sína.

Núna er ég kominn í 5 daga frí og fer síðan upp í Kaldársel í 2 vikur, því næst tekur Prag við sem verður án efa algjör snilld. Ég hlakka mikið til þeirrar ferðar.

Ástæðurnar fyrir því að ég hef ákveðið að læsa síðunni eru fyrst og fremst þær að ég er stundum að tala um hluti sem kemur kannski ekki öllum við og svo er ég líka smeykur við að fá krakka inn á síðuna sem ég hef verið foringi eða leiðbeinandi hjá í ýmsu starfi. Það er eitthvað sem ég er ekki hrifinn af og því mun ég líklega breyta lykilorðinu reglulega. Verið bara óhrædd að spyrja mig um lykilorðið og það er allt í lagi að láta það berast til vina og vandamanna.